قبول کرده ام آدم به جایی، و حتی کسی که آدم را از خودش پرت کرده باشد بیرون، تعلق ندارد حتی اگر دنیا دنیا خاطره و قد کشیدن، دم رفتن سوال پیچش کنند.
خاطره های خیابان های تهران می توانستند جای دیگری باشند.
من فقط ناگزیر بودم تهران را با تو بگردم درست شبیه دختری که پاریس را با پسرکی از حومه ی شمالی همان شهر دور می زند.
همین

/ 0 نظر / 29 بازدید